Bir toplumun çözülmesi, ilk başta değerlerin yıkılmasıyla başlamaz. Önce o değerlere verilen tepkiler zayıflar. İnsanlar hâlâ doğruyla yanlışı ayırt edebilir; ama yanlış karşısında durmanın bedelini ağır bulmaya başlar. Bu noktada toplum hâlâ ayaktadır. Fakat artık yerinde durmuyordur. Bir şeyler değişmiştir; ama adı konmamıştır. Sınırlar duruyordur belki, fakat içleri boşalmıştır. Ayıp hâlâ ayıptır; ama dile getirilmesi rahatsız edicidir. Doğru hâlâ doğrudur; ama savunulması “sertlik” sayılır. İşte bu gri alanda çözülme hızlanır.
